De bruine kroeg die niet wil verkleuren

Café ’t Moortgat is een unieke plek in het centrum van Arnhem. Een bruine kroeg zoals je die nauwelijks nog ziet. Een klein, bevlogen team onder leiding van een docent Laboratoriumtechniek houdt ’m in stand.

De gasten schuurden lange tijd onbewust de houten vloer op, doordat er regelmatig een emmertje zand overheen werd gegooid. De kerkbanken die er bij de opening in 1983 zijn neergezet, zijn nog altijd het belangrijkste meubilair. En toen tien jaar geleden de gaskachel werd verruild voor de centrale verwarming, moesten de radiatoren eerst bruin worden gespoten, zodat ze pasten bij de bruin gerookte wanden en plafonds. Barvrouw Linsey: “Er kwam hier ooit een studente binnen die vroeg of ze mocht helpen bij het moderniseren van het interieur. Nee, dank je.”

Museum

In café ’t Moortgat ga je terug in de tijd. Het is net een stukje Openluchtmuseum in het centrum van Arnhem. “We vervangen alleen iets als het kapot is”, zegt Ruud Boertjes.
Dat is precies zoals oprichter Gerard Kroese het graag wilde. In 1983 verbouwde hij samen met Gerrit Janssen een oude garage in de Ruiterstraat tot een knus en donker café. Hij
begon er met het schenken van speciaalbiertjes toen die nog speciaal waren en breidde het aanbod in de loop der jaren uit naar honderd verschillende soorten.

Gerard

Veertig jaar lang was ’t Moortgat zijn lust en zijn leven, zelfs toen hij in 2016 door een beroerte in een rolstoel belandde. Op 3 november 2023 overleed Gerard op 73-jarige leeftijd. Zijn grootste wens? Dat er in ’t Moortgat over honderd jaar nog niets veranderd zou zijn. Daarvoor werd direct gekeken naar Ruud, die na de beroerte van Gerard praktisch gezien al de leiding kreeg over de kroeg.

“Ik zou het doodzonde vinden als hier de deur ooit op slot zou moeten”, zegt Ruud. “Dit is een unieke plek. Zo veel mensen hebben hier dagelijks plezier van.” In 2004 kwam hij als student bij ’t Moortgat werken. Hij voelde zich er direct thuis. “Daarna is het een uit de hand gelopen hobby geworden.”

Docent

Ruud doet al het werk voor het café naast zijn baan als docent Laboratoriumtechniek aan het Rijn IJssel in Arnhem. Drie zaterdagen per maand staat hij nog zelf achter de bar.
Verder doet hij al het werk op de achtergrond; roosters maken, de boekhouding doen en Koningsdag voorbereiden (met het bekende verhoogde podium).

Palingrace

Zo houdt een team van elf bevlogen mensen allerlei tradities in leven. De brouwketel van Gerard wordt nu gebruikt door ‘Brouwerij Bosuil’, een groep vrienden die af en toe bier maakt. Elk jaar wordt er een brouwerijbezoek in België georganiseerd, inclusief overnachting. En met Hemelvaart wordt de Palingrace gehouden: zo snel mogelijk op de fiets met paling terugkomen uit Harderwijk en daarna voor de helft van de prijs La Chouffe drinken. Ruud: “Er zijn nu 25 man die op de racefiets gaan, de profs noemen we hen. Zo’n tien man gaan op de stadsfiets, de recreanten.”

Familie

’t Moortgat is zodoende meer dan een café. Het is een kleine familie, gevormd door mensen uit alle lagen van de bevolking. “Met je jas hang je hier ook je identiteit op”, zegt Ruud. Dat is ook één van de redenen om de bierprijzen laag te houden. Het café moet voor iedereen toegankelijk blijven. “Liever meer mensen en een kleinere marge dan een grotere marge, maar minder mensen. Onderaan de streep is het resultaat hetzelfde, maar het is veel gezelliger als er meer mensen zijn.”

Zo wordt het gedachtegoed van Gerard voortgezet. Dat is dan ook het belangrijkste dat aan hem doet denken in het café, want foto’s van hem zijn er nauwelijks te vinden. “Je moet hier teruggaan in de tijd, maar het mocht van Gerard geen mausoleum worden.”